نمیدونم چرا احساس میکنم حس وطن پرستی در من موج نمیزنه،نمیدونم چرا زیاد از کشورم خوشم نمیاد.شاید به خاطر اینکه کشورم در کل با کشورهای دیگه فرق داره؛مشکلاتش،مردمانش،رابطه هاش و خیلی چیزهای دیگش.

مزیت ایران چیه؛ اینکه همه مردمانش مسلمون هستن و من هم باید خدا رو شکر کنم که در یک خانواده اسلامی که علاوه بر خدا ، امام حسین رو هم قبول دارن و نماز می خونن به دنیا اومدم؟

هرچی فکر میکنم میبینم همه توو ایران سره یه چیزهای مسخره و پیش پا افتاده ای با هم درگیرند و به هیچ وجه به توافق نمیرسن.

اگه از من بپرسن یکی از آرزوهات چیه میگم: دوست داشتم صدسال دیگه تووی یک کشور خیلی پیشرفته به دنیا بیام،چون میدونم تا صدسال دیگه علم خیلی پیشرفت کرده. شاید این آرزو از نظر خیلی ها مسخره بیاد و هزارتا چرا و اشکال بگیرن ولی خوب آرزوی منه دیگه!.

یادمه وقتی این حرف رو به پسرعموم زدم اون گفت: دوستم داشتم خیلی وقت پیش زمان پیامبر(ص) به دنیا میومدم.

من از کشورم خوشم نمیاد. خیلی ها بهم میگن میتونی خودت کشورت رو بسازی و اون رو آباد کنی، ولی به نظرم با این وضع مردم نمیشه.

شاید خیلی ها تصور کنن مشکل کشور ما اسلام هست ولی من اصلا به این معتقد نیستم چون قرآن رو قبول دارم و میدونم مطالبش در تضاد با اون جامعه و کشوری که من آرزشو دارم نیست و تازه باعث رشد و پیشرفت هم میشه.

ولی توو قرآن چی نوشته و توو جامعه چی میگذره!

حالم به هم میخوره از اینکه یه عده هی دم از امام حسین(ع) بزنن و به نام ایشون هر غلطی خواستند بکنند مخصوصا اگه این افراد منتخبان و رئیسان مملکت باشند.

به نظرم این حسین حسین گفتن بعضی ها ، فقط تحریک روحیه دینی و بازی با عقاید مردم هست.

بدم میاد از آدم هایی که با حسین حسین گفتن مردم رو دور خودشون جمع کنند و اعلام قدرت کنند.

چرا وقتی مشکل برای کشورم ایجاد میشه دولت باید با حسین حسین گفتن مردم رو دور خودش جمع کنه؟؟

مشکل از دولت نیست،مشکل از مردم ماست که هرکی حسین حسین میگه و صلوات میفرسته مردم قبولش دارن، حال اینکه ممکنه خیلی از مردم رفتارو اعمال این افراد رو به هیچ وجه قبول نداشته باشن.

پس مشکل چیه؟ مشکل اینه که مردم ما وقتی کسی حسین حسین میگه، رفتار و اعمال اون فرد رو نگاه نمی کنند و به عنوان یک حسینی قبولش دارن.

مشکل اینه که نه من قرآن خوندم که بدونم چی درسته و چی نادرست و نه مردم ما قرآن خوندند که بتونن درست رو از نادرست تشخیص بدن.

ولی خدایش همینه دیگه به اسم حسین(ع) و علی (ع) هرکاری میخوایم میکنیم و جامعه و کشور رو به گند کشیدیم.

وقتی برخی قدرتمداران کشور کارهای کثیف خودشون رو به اسم اسلام و حسین انجام میدن، نباید از جوونهایی که از حسین و اسلام متنفر میشن دلخور باشن نباید از جوونی که جمهوری ایرانی رو به جمهوری اسلامی ترجیح میده دلخور باشن…..

چون نه این جوونها میدونند توو قرآن چی نوشته و نه شما که ادعای اسلام ناب می کنید.

آخرش هم چی: روحانیون و مقام معظم رهبری رو یه عده بیگانه میبرن زیر سوال و میخوان از پایه به کشور و بلاخص به اسلام ضربه بزنند